Sırt ve meditasyon

Nefes egzersizlerinin başarılı bir şekilde uygulanması için (ve genel olarak herhangi bir meditasyon uygulaması için) gerekli ilk kural, dik bir sırttır. Bu, pranaları merkezi kanal olan sushumna'da birleştirme eğiliminin ortaya çıktığı ana durumdur. Sushumna enerjilerin ve kuvvetlerin merkezidir.

Doğrulduğumuzda ve sırtımızı düz tuttuğumuzda, sushumna'yı belirleriz ve pranalar doğal olarak ona doğru akmaya başlar (her ne kadar bir enerji durumu olarak sushumna büyük olasılıkla henüz mevcut olmasa da). Bu yaklaşımla, tüm egzersizler - nefes alma, asanalar, meditasyon, mantra okuma - tıpkı tüm yolların Roma'ya çıkması gibi, tüm pranaların merkeze doğru hareketini derinleştirmeye ve güçlendirmeye yardımcı olan tamamlayıcı unsurlardır.

:)



Düzenli yoga uygulaması bir noktada dik oturamamanın temelde bir kas sorunu olmadığını anlamanıza yardımcı olur. İç gerilim bu şekilde kendini gösterir - kafamızda olup biten her şey. Vücuttaki bazı kasların aşırı gerilmesine neden olan ve diğerlerini pasif durumda tutan şey budur - sonuç olarak omurga sıkışır, eğrilir ve düz tutulamaz.

Birçok kişi bunun bir kas sorunu olduğuna inanıyor ve başka bir nedenin olduğuna inanmakta zorlanıyor. Ancak kaslar sinir sistemi aracılığıyla beynimize, ruhumuzla bağlantılıdır. Yani, özellikle kaslarımızın durumunu ve genel olarak tüm yaşamımızı kontrol eden bilincimizdir.

Dik bir sırt pozisyonunda uzun süre kalabilmek için kişinin çoğu zaman içsel bir çaba göstermesi gerekir.

Böyle bir eylem - genellikle yapmadığınız çabaları (öncelikle dahili olanları) tekrar tekrar uygulamaya koyduğunuz zaman - gelişim için bir eser haline gelir.

Yazar:  Sanjainath (Sergey Romanovich)