Dişlerin yenilenmesi meditasyonları

iStent Çalışma Grubu, hafif ila orta dereceli glokomlu 240 hastayı içeren en büyük RCT'yi gerçekleştirdi.

1 yılda CE'li iStent grubu ile tek başına CE'li kontrol grubu arasında glokom ilaçları olmadan GİB ≤ 21 mmHg birincil sonlanım noktasına ulaşmada anlamlı bir fark vardı (%72'ye karşı %50, p < 0,001). Glokom ilaçları olmadan GİB'de ≥%20 azalma olan ikincil son nokta da 2 grup arasında anlamlı derecede farklıydı (%66'ya karşı %48, p = 0,003).

Ek olarak, 1 yılda gruplar arasında ilaç yükünün azaltılmasında anlamlı bir fark vardı: CE'li iStent grubunda 0,2 ± 0,6 ilaç gerekliyken, yalnızca CE grubunda 0,4 ± 0,7 ilaç gerekliydi (p = 0,016).[6]

2 yılda, birincil sonuca ulaşan deneklerin oranı CE'li iStent grubunda anlamlı derecede yüksek kaldı (%61'e karşı %50, p = 0,036), ancak glokom ilaçları olmadan ≥%20 GİB azalmasındaki fark 2 grup arasında anlamlı farklılık göstermedi (%53 vs %44, p = 0,09) ve ayrıca kullanılan glokom ilaçlarının sayısında da anlamlı bir fark yoktu (p = 0,09).

2 yıl sonra, CE'li iStent grubundaki GİB, başlangıçtaki GİB'den 8,4 mm Hg daha düşüktü ve tek başına CE grubundaki GİB, başlangıçtaki GİB'den 7,5 mm Hg daha düşüktü, bu da istatistiksel olarak anlamlı bir fark değildi.[7] iStent Çalışma Grubu, iStent'in etkinliğinin orta düzeyde olduğunu ancak GİB ve ilaç yükünde uzun süreli bir azalmaya izin verdiğini gösterdi.

Daha da önemlisi, iStent ile ilişkili ciddi bir komplikasyon yaşanmadı. En sık görülen komplikasyonlar stent tıkanıklığı (%4,3) veya malpozisyon (%2,6) idi ve bunların hiçbiri herhangi bir olumsuz olaya neden olmadı.

Çoklu iStentler

Birden fazla iStent'in (2 veya 3) KE ile birlikte etkinliğini değerlendirmek için, OAG'li 53 gözü kapsayan prospektif bir çalışma yürütüldü.[8] 1 yıl sonra, genel ortalama GİB her grupta (2 veya 3) (p < 0,001) başlangıca göre (18,0 ± 4,0 mmHg) (p < 0,001) önemli ölçüde düşüktü (14,3 ± 2,9 mmHg).

Ayrıca 1. yılda ortalama glokom tedavisinde %74 oranında anlamlı bir azalma vardı (2,7 ± 1,0 ila 0,7 ± 1,1, p < 0,001). Ek olarak, 31 çalışma gözünün (%59) 1 yılda tüm ilaçlardan arındırıldığı görüldü. Bu çalışma, birden fazla iStent'in güvenli bir şekilde implante edilebileceğini ve daha az glokom ilacına ihtiyaç duyularak GİB'in etkili bir şekilde azaltılabileceğini gösterdi.

iStent Inject - 2.

Nesil iStent

iStent Inject, birden fazla iStent'in tek bir iStent'ten daha etkili olabileceği öncülüyle geliştirilen 2. nesil bir iStent'tir. Daha küçük boyuttadır (0,36 mm x 0,23 mm) ve Schlemm kanalına dikey olarak yerleştirilmek üzere tasarlanmıştır; konumlandırma için artık iStent'in paralel olarak kaydırılmasını gerektirmez (Şekil 2).Her cihaz önceden yüklenmiş 2 stentle birlikte gelir, böylece her ikisi de tek bir prosedürle yerleştirilebilir.

192 kişiden oluşan bir RCT, 2 iStent Injects implantasyonunun 1 yıl sonra GİB'i azaltmada iki ajanla (latanoprost ve timolol) tıbbi tedaviyle karşılaştırılabilir olduğunu gösterdi.[9]Hem iStent Inject grubu hem de ilaç grubu GİB'de benzer azalmalara sahipti (8,1 ± 2,6 mmHg ve 7,3 ± 2,2 mmHg) ve başlangıca kıyasla benzer GİB azalma oranlarına (≥%20) ulaştılar 1 yılda (%94,7 ve %91,8).

Orijinal iStent'te olduğu gibi, iStent Inject'te de oldukça olumlu bir güvenlik profili mevcuttu.[9]

Daha sonra merkezi olarak çekilerek trabeküler ağ örgüsünü (TM) parçalamak için kuvvet uygulanır ve 360 ​​derecelik bir trabekülotomi oluşturulur (Şekil 3. [10]). iTrack mikrokateter, yağlanmış kaplamalı 200 mikron çapında bir şaftın yanı sıra, kateter konumunu izlemek için sürekli veya aralıklı olarak aydınlatılabilen ışıklı bir uca sahiptir.

Diğer MIGS gibi GATT da tıbbi olarak kontrolsüz OAG için endikedir ve CE ile veya CE olmadan yapılabilir.

Sekonder OAG'li 28 hasta için GİB, ortalama 1,9 ± 2,1 daha az ilaçla 19,9 ± 10,2 mmHg (%57) azaldı. GATT yapılan gözlerde lens durumuna veya eş zamanlı KE yapılıp yapılmamasına bağlı olarak GİB değişiminde istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı.[10] Primer komplikasyon hastaların %30'unda geçici hifema idi ve çoğu hastada ameliyattan sonraki 1 ay içerisinde düzeldi.

Ancak ameliyat sonrası 1. ayda 3 hastada, 3. ayda 1 hastada ve 6. ayda 1 hastada hifema halen mevcuttu. Hastaların %9'unda (8/85) ek glokom ameliyatı gerekti. Prosedürün doğası gereği birkaç mutlak kontrendikasyon vardır: gerekli antikoagülasyon, kanama diyatezleri, açı kapanması, belirsiz açı yapıları, ciddi endotel hasarı veya göz içi lens instabilitesi.

Göreceli kontrendikasyonlar arasında önceki kornea nakli ve ameliyat sonrası ilk hafta boyunca hastanın başını 30° kaldıramama yer alır.

Pediatrik popülasyonun retrospektif bir incelemesinde Grover ve ark., GATT'ın primer konjenital glokom ve juvenil OAG tedavisinde ab eksternotrabekülotomiye eşdeğer uygulanabilir bir tedavi seçeneği olduğunu gösterdi.[11]

Trabektom, elektrokoteri irigasyon ve aspirasyonla birleştirir ve bipolar 550 kHz elektrotlu 19,5 gauge bir el aletinden oluşur. El aleti tek kullanımlıktır ve yüksek frekanslı jeneratöre sahip ayrı bir irigasyon ve aspirasyon konsolu gerektirir (Şekil 4). Elektrokoter, trabeküler ağ örgüsünü 180 dereceye kadar kestiğinden, doğal drenaj yolu açığa çıkar.

Aspirasyon ve irrigasyon, aköz çıkışına izin vermek amacıyla ablasyona uğramış dokuyu uzaklaştırmak için eş zamanlı olarak kullanılır. Başlangıçta trabektom, maksimum medikal tedavi ile kontrol edilemeyen GİB'li primer OAG hastalarında endikeydi, ancak birçok vakada trabektomun dar açılı glokom da dahil olmak üzere çok çeşitli glokom alt tiplerinde kullanıldığını bildirmiştir.[12] Ayrıca, psödoeksfoliasyon glokomu olan ve başarısız trabekülektomi öyküsü olan hastalarda AIT'nin iyi bir seçenek olduğu gösterilmiştir.[13,14]

Trabektomu inceleyen hiçbir RKÇ yapılmamıştır.

Bununla birlikte, bir meta-analiz 5.091 kişiyi içeren 14 çalışmanın verilerini derledi ve 2 yıl sonra yeniden ameliyattan kaçınırken %20 azalma ile GİB ≤ 21 mmHg olarak tanımlanan genel (%66) ortalama başarı oranı buldu.

• Trabektom tek başına GİB'de 10,5 ± 1,9 mmHg (%39) düşüşe ve 2 yıl sonra ortalama %46 başarı oranıyla 0,99 ± 0,54 daha az glokom ilacıyla sonuçlandı.

• CE ile gerçekleştirilen trabektom, 2 yıl sonra ortalama %85 başarı oranıyla 0,76 ± 0,35 daha az glokom ilacıyla GİB'de 6,24 ± 1,98 mmHg (%27) düşüşe neden oldu.

Trabektom sonrası en sık bildirilen komplikasyonlar geçici hifema, periferik anterior sineşi, kornea hasarı ve geçici GİB artışıydı. Görmeyi tehdit eden ciddi komplikasyon oranı minimum düzeydeydi (<%1) ve bunlar arasında ameliyattan 1 ay sonra hipotoni (GİB < 5 mmHg), siklodiyaliz yarığı, koroid kanaması ve endoftalmi yer alıyordu.[15]

TRAB 360 cihazı, esnek naylon benzeri bir trabekülotomun Schlemm kanalına 180 derece ilerletildiği bir kanülden oluşur (Şekil 5). Trabekülotomi oluşturulduktan sonra trabekülotom bir kez geri çekilebilir ve ardından Schlemm kanalının geri kalanına ters yönde toplam 360 dereceye kadar ilerletilebilir. Diğer trabekülotomi prosedürleri gibi, TRAB 360 da GİB'in tıbbi tedavide optimize edilmediği açık açılı glokom için endikedir.

TRAB 360 cihazıyla ilgili bir çalışmanın ilk sonuçları Sarkisian ve ark. tarafından 2015 Amerikan Katarakt ve Refraktif Cerrahi Derneği (ASCRS) Yıllık Toplantısında bildirildi.[16] Son takip muayenesinde glokom ilacı kullanan veya almayan 30 gözün 25'inde (%83) GİB'in 6-21 mmHg arasında olması olarak tanımlanan cerrahi başarı elde edildi.

Ortalama GİB son takipte 19,8 ± 6,4 mmHg'den 13,5 ± 4,6'ya düştü. Glokom ilaç yükü de ameliyat öncesi ortalama 1,1 ± 1,2 glokom ilacı seviyesinden son ziyarette ortalama 0,2 ± 0,5 ilaca düştü. Ortalama takip süresi 131,5 ± 101,6 gündü. Geçici hifema en sık görülen postoperatif komplikasyondu ve tüm olgularda postoperatif 1 hafta içinde düzeldi.  

Doku, konik uçla birleştikten sonra açılı rampadan yukarı doğru hareket eder ve burada iki paralel bıçakla karşılaşır. Bıçaklar ilerledikçe bu, Schlemm kanalından ayrılan bir TM dokusu şeridi ile sonuçlanır. Daha sonra TM şeridi ön kamaradan çıkarılır. Tek bir kesiden TM toplamda 180 dereceye kadar çıkarılabilir. Trabektomun aksine elektrokoterleme için ek bir makineye gerek yoktur ve teorik olarak yanal termal hasar oluşmaz.

Şu anda Kahook Dual Blade üzerinde yayınlanmış hiçbir klinik çalışma bulunmamaktadır. İnsan donörün korneoskleral kenarları üzerinde yapılan bir klinik öncesi çalışmada, Kahook Dual Blade, histolojik analizde mikrovitreoretinal blade ve Trabektom (NeoMedix Inc.) ile karşılaştırıldığında komşu dokuya minimum hasar vererek TM dokusunun daha tam eksizyonunu göstermiştir.

Sonraki insan gözü perfüzyon çalışmalarında, tüm cihazlar GİB'de anlamlı azalma gösterdi.[17]

VISCO360 hakkında yayınlanmış veri bulunmamaktadır. Bununla birlikte, birincil OAG'de VISCO 360 Kanaloplastinin SLT ile karşılaştırıldığında güvenliğini ve etkinliğini değerlendiren çok merkezli bir RCT bulunmaktadır.[19]

Hydrus Microstent, pencereleri ve dikenleri olan nikel-titanyum alaşımından (nitinol) oluşan 8 mm ("3 saat saat") uzunluğunda, hilal şeklinde bir iskeledir (Şekil 8) ve elle tutulan bir enjektörle önceden yüklenmiş olarak gelir. Hydrus implantasyonu şu anda CE ile birlikte araştırılmaktadır ve hafif ila orta şiddette OAG için endikedir.

Prospektif, çok merkezli bir RCT'de (HYDRUS II), 100 OAG hastası CE kollu bir Hydrus Mikrostent ve tek başına CE koluna randomize edildi.

2 yılda, günlük, silinmiş GİB'de başlangıca kıyasla %20'lik bir azalma şeklindeki birincil sonlanım noktasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark vardı. Birincil sonlanım noktası CE kolundaki Hydrus Mikrostentli hastaların %80'inde (40/50) karşılanırken, yalnızca CE kolundaki bu oran %46'dır (23/50) (p = 0,001). 2 yılda, Hydrus Microstent'li CE kolundaki GİB'deki ortalama azalma (9,4 mmHg), tek başına CE kolundakinden (7,4 mmHg) önemli ölçüde daha düşüktü (p = 0,01).

Ayrıca 2 yıl sonra hasta başına ortalama glokom ilaçlarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark vardı; CE kolunda Hydrus Mikrostent'te 2,0 ± 1,0'dan 0,5 ± 1,0'a ve tek başına CE kolunda 2,0 ± 1,1'den 1,0 ± 1,0'a düştü (p = 0,02). 2 yıl sonra ilaca ihtiyaç duymayan hastaların oranı Hydrus Mikrostentli CE kolunda %73 ve tek başına CE kolunda %38 idi (p = 0,001).

Bu çalışmada 2 yıllık takipte CE kolunda Hydrus Microstent'te fokal periferik anterior sineşi (PAS) oranı anlamlı derecede yüksekti (6/50, p = 0,01). Ancak GİB ve ilaç kullanımı genel Hydrus Microstent CE kolundakine benzer olduğundan PAS'ın sonuçlar üzerinde hiçbir etkisi olmadı.[20] Hydrus Microstent'i iStent ile karşılaştıran HYDRUS III çalışması ve hafif ila orta şiddette glokomu olan 556 hastayı içeren en büyük MIGS RCT'si olan HYDRUS IV çalışması da dahil olmak üzere başka prospektif, çok merkezli RTC'ler yürütülmektedir.[21]

Klinik açıdan anlamlı kornea dekompansasyonu kanıtı yoksa monitörizasyon dışında herhangi bir müdahale önerilmez.[40]

CyPass Mikro stent, uveoskleral çıkışı arttırmak için kullanılan FDA onaylı (2016) bir suprakoroidal şanttır. CyPass cihazının kendisi, 300 μm lümenli, 6,35 mm x 510 μm boyutunda esnek, pencereli bir mikro stenttir ve biyouyumlu poliimid malzemeden oluşur (Şekil 9).

Ön kamara/sklera ve suprakoroidal boşluk arasında diseksiyon ve yerleştirmeyi kolaylaştırmak için skleranın şekline uygun bir kılavuz tel üzerindeki mikro stent ile önceden yüklenmiş olarak gelir. CyPass Mikro stent, hafif ila orta dereceli primer OAG için endikedir.

COMASS Çalışması, hafif ila orta dereceli primer OAG'si olan 505 kişiyi içeren çok merkezli bir RKÇ idi.

Denekler intraoperatif olarak CE kollu CyPass Mikro stent (374 kişi) ve tek başına CE kolu (131 kişi) olmak üzere randomize edildi.[22] 2 yılda, birincil sonlanım noktasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark vardı; günlük, silinmiş GİB'de başlangıca kıyasla %20'lik bir azalma. Bu son nokta, CE kolundaki %60'a kıyasla CE kollu Cypass Micro-stentin %77'sinde karşılandı (p = 0,001).

2 yıl sonra, Cypass Mikro stentli CE kolundaki GİB'deki ortalama azalma (7,4 mmHg), CE kolundakinden (5,4 mmHg) önemli ölçüde daha düşüktü (p < 0,001). Ayrıca hasta başına ortalama glokom ilacı ve 2 yıl sonra ilaca ihtiyaç duymayan hastaların oranı açısından da istatistiksel olarak anlamlı bir fark vardı. Cypass Micro-stent grubundaki hastalar 2 yılda ilaç sayısını 1,4 ± 0,9'dan 0,2 ± 0,6'ya düşürdü.

Yalnızca CE kolunda ilaç kullanımı 1,3 ± 1,0'lık başlangıç ​​seviyesinden 0,6 ± 0,8'e düştü. 2 yıl sonra, CE koluyla Cypass Mikro stentli kolun %85'i ve tek başına CE kolundaki %59'un ilaca ihtiyacı olmadı (p < 0,001). İki kol arasında olumsuz olayların oranında anlamlı bir fark yoktu.Bununla birlikte, bildirilen advers olaylar arasında ≥ 2 satırlık geçici BCVA kaybı (%8,8), görme alanı kaybının ilerlemesi (%6,7), geçici iritis (%8,6), geçici kornea ödemi (%3,5) ve geçici hipotoni (%2,9) yer almaktadır.[22]

Aynı zamanda uveoskleral çıkışı arttırmak için tasarlanmış olan stent. Cihaz, titanyum manşonlu, polietersülfondan (PES) yapılmış, 0,16 - 0,17 mm lümenli, heparin kaplı 4 mm'lik bir tüptür. Orijinal iStent'te olduğu gibi cihazda, cihazı yerinde tutmak için tutma çıkıntıları bulunur (Şekil 10). iStent SUPRA, cihazı ön kamara/sklera ile suprakoroidal boşluk arasında yönlendirmek için kullanılan bir enjektör cihazına önceden yüklenmiştir.

iStent SUPRA'nın yerleştirilmesi CE ile birleştirilebilir ve hafif ila orta dereceli OAG için endikedir.

Katz ve ark. 2 glokom ilacı kullanan, orta ila ileri OAG'li 80 hasta üzerinde prospektif bir çalışma yürüttü. Seksen denek ameliyat sonrası iStent SUPRA ve travoprost aldı ve 5 yıl boyunca takip edilmeyi kabul etti.[23,24] 1 yıllık takipten sonra (n=42), gözlerin %98'i, 1 ilaçta azalma ile GİB'de %20 azalma şeklindeki birincil sonlanım noktasına ulaştı.

Ortalama ilaçlı günlük GİB 1. yılda 20.4 mmHg'den 12.7 mmHg'ye, 2. yılda ise 11.9 mmHg'ye düştü. Ameliyat öncesi ortalama yıkanmış GİB 24,8 mmHg idi ve hem 1 hem de 2 yıllık zaman noktalarında 1 aylık ilaç temizliğinden sonra ortalama yıkanmış GİB sırasıyla 16,7 mmHg ve 17,0 mmHg idi. Ek olarak, travoprost kullanan gözlerin %90'ında 2 yılda GİB ≤ 15 mmHg'ye ulaşıldı.

Birinci haftada 2 gözde geçici hipotoni (GİB < 5 mmHg) gözlendi ve her ikisi de 1 ay içinde düzeldi. Bir vakada koroid dekolmanı meydana geldi ve bu durum 3 ayda düzeldi. BCVA, kataraktın ilerlemesi nedeniyle 1 kişi dışında hepsinde stabildi veya gelişti. Glaukos, FDA onayını almak için yakın zamanda orta ila hafif primer OAG ve kataraktı olan 505 denekten oluşan prospektif bir RCT için kaydını tamamladı (Şubat 2017).[25]

GİB'i düşürmek için subkonjonktival boşluğa odacık. Jelatin ve glutaraldehitten oluşan 6 mm'lik bir tüptür. İmplant, tek kullanımlık bir enjektör üzerindeki 27 gauge'lik bir iğne içine önceden yüklenmiştir. Cihaz ön odaya yerleştirilir, ab internodan geçirilir ve daha sonra cihazın subkonjonktival boşluğa yerleştirilmesi için skleradan tünel açılır (Şekil 10).

İmplantasyondan sonra cihaz bir filtreleme kabarcığı oluşturur. Bu durumda konjonktivanın altına enjekte edilecek olan adjuvan antimetabolitler (mitomisin C) ile veya bunlar olmadan gerçekleştirilebilir.

Lümen çapına bağlı olarak XEN jel stentin üç boyutu vardır. XEN45 (45 μm lümen), şu anda FDA onaylı tek boyuttur ve cerrahi tedaviyi başarısız kılan dirençli glokom, primer OAG, psödoeksfolyatif veya maksimum tıbbi tedavinin başarısız olduğu açık açılı pigmenter glokomlu hastalarda kullanıma yöneliktir.

65 hastayı içeren çok merkezli, tek kollu bir klinik çalışmada, XEN45 jel stent implantasyonu, ortalama günlük yaşam süresinde %20'lik bir azalmayla sonuçlandı.

Aynı veya daha az sayıda glokom ilacı kullanan hastaların %76,3'ünde 12. ayda başlangıca göre GİB.[27] GİB'de ortalama başlangıç ​​değeri olan 25,1 ± 3,7 mmHg'den 15,9 ± 5,2 mmHg'ye düşüş oldu. 12. ayda, ortalama glokom ilacı sayısı başlangıçtaki 3,5 ± 1,0'dan 1,7 ± 1,5'e düştü. En sık görülen olumsuz olaylar arasında hipotoni (GİB < 6 mmHg), BCVA kaybı ≥ 2 satır (12 ayda n = 4) ve başlangıca göre > 10 mmHg GİB artışı yer aldı.

Bildirilen hipotoni vakaları geçiciydi ve tüm vakalarda sekel bırakmadan çözüldü. GİB artışı başlangıca göre > 10 mmHg olan 17 kişiden altısına, 12 aylık ziyaretten önce ikincil bir glokom prosedürü uygulandı. Mikrokistlerin olmadığı düz bir kabarcık, fibrotik veya bloke kabarcık filtrasyon alanı veya araştırmacılar tarafından belirlenen yüksek kabarcık başarısızlığı riski nedeniyle 21 denekte iğneleme prosedürlerine ihtiyaç duyuldu.

Pilot denemelerde XEN jel stentlerinin diğer iki boyutu (63 μm ve 140 μm) incelendi ve 29/34 (%85) hastada GİB'de anlamlı azalma ve tam başarı elde edildiği ve başarılı sonuçlar elde edildiği görüldü.

40/45 (%89) hasta. Ancak her iki çalışmada da antifibrotikli veya antifibrotiksiz iğneleme gerektiren göz oranları yüksekti: sırasıyla 12/37 (%32) ve 21/49 (%47). Az sayıda komplikasyon olmasına rağmen olguların 2/34'ünde (%6) ve 4/45'inde (%9) ön kamaranın viskoelastik ile doldurulması gerekti.[28,29] Antifibrotikler intraoperatif olarak kullanılmadı, ancak halen çalışılmakta olan XEN jel stentin yerleştirilmesi sırasında kullanılırsa iğneleme oranının daha düşük olacağı düşünülmektedir.

Cihaz 8,5 mm x 0,350 mm boyutlarında, 70 µm lümenlidir ve sulu akışı düzenleyen SIBS [poli(stiren-blok-izobütilen-blok-stiren)] malzemeden oluşmaktadır (Şekil 12). Küçük bir konjonktival peritomi yapıldıktan sonra, bir iğne kullanılarak küçük bir skleral cep oluşturulur ve bunun içine daha küçük bir iğne ön odaya girer. Cihaz daha sonra implante edilir ve sulu mizahın ön odadan Tenon altı boşluğuna akarak bir kabarcık oluşturmasına izin verir.

Trabekülektomide olduğu gibi mitomisin C rutin olarak amaçlanan kabarcık alanına yerleştirilir. InnFocus Microshunt implantasyonu CE ile veya CE olmadan gerçekleştirilebilir. InnFocus Microshunt henüz FDA onaylı değildir ancak hafif, orta veya şiddetli OAG tedavisi için endikedir.

InnFocus Microshunt'ı değerlendiren yayınlanmış birkaç çalışma vardır, ancak FDA onayı almak için klinik çalışmalar yürütülmektedir.[30] Maksimal medikal tedavinin başarısız olduğu 23 gözün yer aldığı prospektif, gözlemsel bir çalışmada, 14 göze KE ile birlikte InnFocus Microshunt ve 9 göze InnFocus Microshunt uygulandı.[31] 3 yıllık takipten sonra (n = 22), GİB ≤ 14 mm Hg ve GİB düşüşü ≥ %20 olarak tanımlanan nitelikli başarı oranı %95 idi.

GİB 23,8 ± 5,3 mmHg'den 10,7 ± 3,5 mmHg'ye, ortalama glokom ilacı sayısı ise 2,4 ± 0,9'dan 0,7 ± 1,1'e düştü. Bildirilen komplikasyonlar arasında 3 hastada geçici hipotoni ve 2 hastada geçici koroid efüzyonu vardı; bunların tümü sırasıyla 3. ve 12. haftalarda kendiliğinden düzeldi. Ayrıca 3 hastada iris-tüp teması, 2 hastada hifema ve 2 hastada Tenon kapsülü açığa çıktı.

Hiçbir kabarcık sızıntısı, enfeksiyon veya uzun vadeli ciddi komplikasyon bildirilmemiştir.

Ön odaya yerleştirildikten sonra prob, başarılı fotokoagülasyon için hassas sürekli enerji (810 nm dalga boyu) sağlamak üzere ön siliyer işlemlere doğru yönlendirilebilir ve işlemlerde lokalize büzülme ve beyazlaşma olarak görselleştirilir (Şekil 13). Tek bir kornea kesisi ile siliyer çıkıntıların yaklaşık 240 ila 300 derecelik kısmı tedavi edilebilir, ancak 360 derecelik bir tedavi için kesilere ihtiyaç vardır.

Beklendiği gibi, tedavi edilen süreç miktarı ne kadar fazla olursa, GİB'deki azalma ve glokom ilaçlarına olan ihtiyaç da o kadar fazla olur.[32]

Aşırı enerji veya aşırı tedavi, siliyer süreçlerin patlamasıyla sonuçlanır ve buna bir "patlama" sesi eşlik edebilir. ECP inflamatuar bir tepkiye neden olur ve steroidler (intravenöz veya oral) genellikle inflamasyonu baskılamaya ve GİB artışlarını azaltmaya yardımcı olur.

ECP, pediatrik glokom da dahil olmak üzere birçok glokom tipinde (açık veya kapalı açılı) kullanılabilmektedir.[33] ECP, hafif ila orta dereceli glokomda veya daha önceki tedavide başarısız olan ilerlemiş glokomlu hastalarda başlangıç ​​tedavi seçeneği olarak kullanılabilir.[34] ECP, KE ile veya KE olmadan yapılabilir ancak ECP, katarakt ve zonüler hasara yol açabileceğinden psödofakik veya afakik gözler için daha uygundur.

Yakın zamanda yapılan, randomize olmayan prospektif bir çalışmada Francis ve ark.

tıbbi olarak kontrol edilen OAG'li 160 ardışık hastadan oluşan bir grupta, CE ile birlikte ECP'nin GİB ve ilaç yükünü azaltmada tek başına KE ile karşılaştırıldığında etkili olduğunu gösterdi.[35] GİB'in 5 - 21 mmHg olması ve GİB'de artış olmadan glokom ilaçlarında azalma olarak tanımlanan başarı oranı, 3 yıl sonra tek başına KE grubuna kıyasla CE'li ECP grubunda anlamlı derecede yüksekti (p < 0.01).

Benzer şekilde, GİB ve gerekli glokom ilaçları, tek başına CE grubuna kıyasla CE'li ECP grubunda anlamlı derecede düşüktü. 2 yıl sonra, CE'li ECP grubundaki (n = 80) ortalama GİB, daha az glokom ilacı kullananlarda başlangıçtaki 18,1 ± 3,0 mmHg'den 16,0 ± 3,3 mmHg'ye düştü (1,5 ± 0,8 ila 0,4 ± 0,7) ve ortalama GİB 18,1 ± 3,0 mmHg'den 17,3 ± 3,2 mmHg'ye düştü kontrol grubunda (n = 80) daha az glokom ilacı (2,4 ± 1,0 ila 2,0 ± 1,0) kullanıldı.